ความวุ่นวายในอุตสาหกรรมสิ่งทอของบังคลาเทศอาจนำไปสู่ผลกระทบ

โรงงาน 150 แห่งถูกปิด "ไปเรื่อย ๆ "

เว็บไซต์ "รุ่งอรุณ" ของบังคลาเทศรายงานเมื่อวันที่ 14 ว่าคนงานเสื้อผ้าของประเทศจัดสาธิตและปิดกั้นส่วนหนึ่งของถนนในเขต Mirpur ของธากาเมืองหลวงเพื่อเรียกร้องค่าแรงขั้นต่ำที่เพิ่มขึ้น การสาธิตโดยคนงานเสื้อผ้าในบังคลาเทศได้ดำเนินการมาหลายสัปดาห์แล้ว ในการประชุมสภาค่าจ้างเมื่อวันที่ 22 ตุลาคมตัวแทนของคนงานเสนอให้เพิ่มค่าแรงขั้นต่ำเป็น 20,393 Taka (1 Taka อยู่ที่ประมาณ 0.065 หยวน) ในขณะที่เจ้าของธุรกิจยินดีที่จะกำหนดค่าแรงขั้นต่ำที่ 10,400 Taka ข้อพิพาทที่ขมขื่นระหว่างแรงงานและการจัดการนำไปสู่การประท้วงหลายครั้ง ผู้ผลิตเสื้อผ้าปิดโรงงานประมาณ 150 แห่ง "ไม่มีกำหนด" เนื่องจากการนัดหยุดงานเจ้าหน้าที่กล่าว

Ms. Zhou ผู้ประกอบการชาวจีนที่รู้สถานการณ์ในท้องถิ่นเมื่อเร็ว ๆ นี้ได้บอกกับ Global Times Reporter ว่าการประท้วงของคนงานสิ่งทอในบังคลาเทศในครั้งนี้ไม่สามารถนับได้ว่าเป็นการจลาจลเพราะมีคลื่นเพิ่มขึ้นก่อนการเลือกตั้งทุกครั้งในประเทศ . คนงานที่โดดเด่นค่อนข้างไม่รุนแรงโดยทั่วไปจะไม่โจมตีโรงงานและพื้นที่ที่เกิดการนัดหยุดงานโดยทั่วไปจะมีความเข้มข้นในเขตที่ไม่ใช่เศรษฐกิจโซนการประมวลผลส่งออกจะได้รับผลกระทบน้อยลงและสถานการณ์ความปลอดภัยโดยรวมในบังคลาเทศยังอยู่ภายใต้การควบคุม

บังคลาเทศเป็นผู้ส่งออกสิ่งทอและเสื้อผ้าที่ใหญ่เป็นอันดับสองของโลกซึ่งมีบทบาทสำคัญในการส่งเสริมการเติบโตทางเศรษฐกิจการจ้างงานและผลประกอบการแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ จากข้อมูลที่เผยแพร่โดยสำนักงานสถิติแห่งชาติอุตสาหกรรมสิ่งทอคิดเป็นสัดส่วนมากกว่า 13% ของ GDP ของบังคลาเทศในปี 2565 แต่คนงานเสื้อผ้า 4 ล้านคนของบังคลาเทศหลายคนกำลังดิ้นรนโดยเฉพาะอย่างยิ่งคนงานหญิงส่วนใหญ่ ประมาณ 8,300 taka

ข้อได้เปรียบด้านต้นทุนลดลง

ปัจจัยต่าง ๆ เช่นต้นทุนแรงงานต่ำและการสนับสนุนนโยบายของรัฐบาลสำหรับอุตสาหกรรมสิ่งทอได้ช่วยให้บังคลาเทศสร้างสายการผลิตเสื้อผ้าที่แข็งแกร่งและห่วงโซ่อุปทาน แต่อุตสาหกรรมสิ่งทอของประเทศยังคงเผชิญกับความท้าทายมากมาย Mr. Li เจ้าของธุรกิจสิ่งทอและเสื้อผ้าในประเทศจีนในบังคลาเทศบอกกับ The Global Times ว่าต้นทุนแรงงานในบังคลาเทศเพิ่มขึ้นในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาสูงกว่าประเทศอื่น ๆ ทางใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ หากบรรลุข้อตกลงการเพิ่มค่าจ้างความได้เปรียบด้านต้นทุนแรงงานของอุตสาหกรรมสิ่งทอของบังคลาเทศจะลดลง ในอุตสาหกรรมสิ่งทอและเครื่องนุ่งห่มในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และเอเชียใต้มี "ห่วงโซ่การดูถูก" บางอย่างโดยบางประเทศถือว่าสูงในห่วงโซ่คุณค่าทางอุตสาหกรรมในขณะที่คนอื่น ๆ ถือว่าค่อนข้างต่ำ นายลีเชื่อว่าอุตสาหกรรมสิ่งทอของบังคลาเทศส่วนใหญ่อาศัยแรงงานที่มีต้นทุนต่ำ แต่มีเสียงข้างนอกว่าประเทศได้อัพเกรดจากระดับที่ค่อนข้างต่ำจนถึงระดับกลางและอยู่ตรงกลางของ "ห่วงโซ่การดูถูก"

นอกจากนี้โครงสร้างพื้นฐานที่ไม่ดีของบังคลาเทศและการพึ่งพาการนำเข้าวัตถุดิบจำนวนมากทำให้ต้นทุนการผลิตเสื้อผ้าเพิ่มขึ้น Ms. Zhou กล่าวกับผู้สื่อข่าวว่า 95% ของฝ้ายอุตสาหกรรมสิ่งทอของบังคลาเทศ 80% ของเส้นด้ายทอผ้าและมากกว่า 70% ของการพิมพ์และผ้าสีเทาย้อมสีต้องนำเข้าและแหล่งน้ำและไฟฟ้าของประเทศการขนส่งและโครงสร้างพื้นฐานอื่น ๆ จากเทอร์มินัลคอนเทนเนอร์ของธากาเพื่อส่งภาชนะ 20 ฟุตไปยังจิตตะกองอย่างน้อยก็ต้องใช้จ่าย $ 250 ใช้เวลามากกว่า 30 ชั่วโมง

การกลับไปยังประเทศจีนนั้นไม่น่าเป็นไปได้

ค่าใช้จ่ายที่เพิ่มขึ้นและการประท้วงของคนงานอาจทำให้เกิดการอพยพของอุตสาหกรรมสิ่งทอของบังคลาเทศ แต่นายลีคิดว่าการกลับไปยังประเทศจีนนั้นมีโอกาสน้อยลง หากอุตสาหกรรมสิ่งทอของบังคลาเทศประสบปัญหาร้ายแรงประเทศในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และเอเชียใต้อื่น ๆ อาจกลายเป็นทางเลือกอื่น ๆ และประเทศต่างๆเช่นเวียดนามกัมพูชาและอินเดียก็มีการแข่งขันในการผลิตสิ่งทอ แนวโน้มของโลกาภิวัตน์และกลยุทธ์การกระจายความเสี่ยงของห่วงโซ่อุปทานอาจทำให้แบรนด์ระหว่างประเทศกระจายไปยังภูมิภาคอื่น ๆ และเลือกฐานการผลิตที่มีเสถียรภาพมากขึ้น

Huang Dongri นักวิจัยที่ China Foundation for International Studies กล่าวในการให้สัมภาษณ์กับ The Global Times ว่าอุตสาหกรรมที่ต้องใช้แรงงานมากซึ่งเป็นตัวแทนของอุตสาหกรรมสิ่งทอไม่น่าจะกลับไปยังประเทศจีนในปัจจุบัน ปัจจัยสำคัญสำหรับผู้ประกอบการสิ่งทอจีนที่จะย้ายไปยังเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และเอเชียใต้คือการหลีกเลี่ยงสงครามการค้าระหว่างสหรัฐอเมริกาและจีน Huang Dongri เชื่อว่าแท่งการค้าของสหรัฐอเมริกายังคงควงหัวของจีนและในปัจจุบันแท่งเหล่านี้ไม่ได้กระทบกับประเทศเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และเอเชียใต้เพื่อดำเนินการวิสาหกิจจีนดังนั้นการส่งออกสิ่งทอไปยังสหรัฐอเมริกา จากภูมิภาคเหล่านี้ยังคงเป็นวิธีที่ค่อนข้างปลอดภัย

แม้ว่าต้นทุนแรงงานจะเพิ่มขึ้นในประเทศเช่นเวียดนามและบังคลาเทศ แต่อันที่จริงค่าใช้จ่ายไม่ใช่ปัจจัยหลักสำหรับวิสาหกิจจีนที่ต้องพิจารณาเมื่อลงทุน Huang Dongri กล่าวกับผู้สื่อข่าวว่าหลังจากติดต่อ บริษัท ผู้ผลิตจีนจำนวนมากที่ลงทุนในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ผู้ประกอบการชาวจีนกล่าวว่าความสามารถของคนงานเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ความรับผิดชอบและด้านอื่น ๆ นั้นน้อยกว่าแรงงานจีน คนงานอาจน้อยกว่าการใช้จ่าย 500 ดอลลาร์เพื่อจ้างคนงานจีนหรือแม้แต่คนงานเวียดนามสองคนก็ไม่ดีเท่าคนงานจีน "

(ที่มา: Global Times)