150 fabryk jest zamkniętych „w nieskończoność”
Strona internetowa Bangladeszu „Dawn” poinformowała 14 miejsce, że krajowi pracownicy odzieżowi organizowali demonstracje i zablokowali część ulic w dzielnicy Mirpur w Dhace, stolicy, aby zażądać wzrostu płacy minimalnej. Demonstracje pracowników odzieży w Bangladeszu trwają od tygodni. Na posiedzeniu rady płac 22 października przedstawiciele pracowników zaproponowali podniesienie minimalnej płacy do 20 393 Taka (1 Taka wynosi około 0,065 juanów), podczas gdy właściciele firm byli gotowi ustalić płacę minimalną na 10 400 Taka. Gorzki spór między pracą a zarządzaniem doprowadził do serii protestów. Urzędnicy powiedzieli, że producenci odzieży zamknęli około 150 fabryk „w nieskończoność” z powodu strajku.
Pani Zhou, chińska osoba przedsiębiorczości, która zna lokalną sytuację, niedawno powiedziała The Global Times Reporter, że protesty pracowników tekstylnych w Bangladeszu tym razem nie mogą być uznawane za zamieszki, ponieważ istnieje fala podwyższeń płac przed każdym wyborem w kraju w kraju . Uderzający pracownicy są stosunkowo łagodni, ogólnie nie atakują fabryk, a obszary, w których występują strajki, są zasadniczo skoncentrowane w strefach nieekonomicznych, strefy przetwarzania eksportu są mniej dotknięte, a ogólna sytuacja bezpieczeństwa w Bangladeszu jest nadal pod kontrolą.
Bangladesz jest drugim co do wielkości eksporterem tekstyliów i odzieży na świecie, który odgrywa ważną rolę w promowaniu wzrostu gospodarczego, zatrudnienia i zysków walutowych. Według danych opublikowanych przez National Bureau of Statistics przemysł tekstylny stanowiła ponad 13% PKB Bangladeszu w 2022 roku Około 8300 Taka.
Zaleta kosztowa maleje
Czynniki takie jak niskie koszty pracy i wsparcie polityki rządowej dla przemysłu tekstylnego pomogły Bangladeszowi zbudować silną linię produkcyjną i łańcuch dostaw, ale przemysł tekstylny w kraju nadal stoi w obliczu wielu wyzwań. Pan Li, chiński właściciel firmy tekstylnej i odzieżowej w Bangladeszu, powiedział Global Times, że koszty pracy w Bangladeszu wzrosły w ostatnich latach, wyższe niż w innych krajach Azji Południowej i Południowo -Wschodniej. W przypadku osiągnięcia porozumienia o podwyższeniu wynagrodzeń przewaga kosztów pracy w branży tekstylnej Bangladeszu zostanie osłabiona. W przemyśle tekstylnym i odzieżowym w Azji Południowo -Wschodniej i Azji Południowej istnieje pewien „łańcuch pogardy”, a niektóre kraje uważane są za wysokie w łańcuchu wartości przemysłowych, podczas gdy inne są uważane za stosunkowo niskie. Lee uważa, że przemysł tekstylny Bangladeszu opiera się głównie na taniej sile roboczej, ale na zewnątrz krajów ulepszył się od stosunkowo niskiego końca do środkowego końca i znajduje się w środku „łańcucha pogardy”.
Ponadto zła infrastruktura i zależność Bangladeszu od importu wielu surowców zwiększają koszty produkcji odzieży. Pani Zhou powiedziała dziennikarzom, że 95% bawełny w branży tekstylnej Bangladeszu, 80% przędzy tkania oraz ponad 70% drukowania i barwienia szarej szmatki, a podaż wody i energii elektrycznej w kraju jest słaba, jest słaba Z terminalu pojemnika śródlądowego Dhaka, aby wysłać 20-metrowy pojemnik do Chittagong, przynajmniej trzeba wydać 250 USD, poświęć ponad 30 godzin.
Powrót do Chin jest mało prawdopodobny
Rosnące koszty i protesty pracowników mogą wywołać exodus branży tekstylnej Bangladeszu, ale Lee uważa, że powrót do Chin jest mniej prawdopodobny. Jeśli przemysł tekstylny Bangladeszu napotyka poważne problemy, inne kraje Azji Południowo -Wschodniej i Azji Południowej mogą stać się alternatywą, a kraje takie jak Wietnam, Kambodża i Indie również konkurencyjnie w produkcji tekstyliów. Trend globalizacji i strategia dywersyfikacji łańcuchów dostaw mogą spowodować, że międzynarodowe marki rozproszyły się do innych regionów i wybieranie bardziej stabilnych baz produkcyjnych.
Huang Dongri, badacz z China Foundation for International Studies, powiedział w wywiadzie dla Global Times, że branże pracujące reprezentowane przez przemysł tekstylny nie są obecnie prawdopodobne, że wracają do Chin. Ważnym czynnikiem chińskich przedsiębiorstw tekstylnych do przeprowadzki do Azji Południowo -Wschodniej i Azji Południowej jest uniknięcie wojny handlowej między Stanami Zjednoczonymi a Chinami. Huang Dongri uważa, że kij handlowy Stanów Zjednoczonych wciąż ma na sobie głowę Chin, a obecnie patyki tak naprawdę nie trafiły do krajów Azji Południowo -Wschodniej i Azji Południowej, aby podejmować chińskie przedsiębiorstwa, więc eksport tkanin do Stanów Zjednoczonych, Z tych regionów jest nadal stosunkowo bezpieczny.
Chociaż koszty pracy rosną w krajach takich jak Wietnam i Bangladesz, w rzeczywistości koszt nie jest głównym czynnikiem dla chińskich przedsiębiorstw podczas inwestowania. Huang Dongri powiedział dziennikarzom, że po skontaktowaniu się z dużą liczbą chińskich firm produkcyjnych inwestujących w Azji Południowo -Wschodniej, chińscy przedsiębiorcy powiedzieli, że biegłość pracowników Azji Południowo -Wschodniej, odpowiedzialność i inne aspekty są znacznie mniejsze niż chińskie pracownicy, ”wydając 300 dolarów na zatrudnienie Wietnamczyków Pracownik może być znacznie mniej niż wydawanie 500 dolarów na zatrudnienie chińskiego pracownika, a nawet dwóch wietnamskich pracowników nie jest tak dobry jak chiński pracownik ”.
(Źródło: Global Times)